Na fot. Kościół św. Jakuba w Mieronicach
Wzniesiony w I połowie XIII wieku jako budowla jednonawowa o nieznanym rozwiązaniu części wschodniej. Dziś jest ona zachodnią częścią świątyni powstałej ok. 1600 roku.
Kościół jest budowlą jednonawową z prosto zamkniętym prezbiterium i piętrową zakrystią od północy, wzniesioną z kamienia łamanego ok. roku 1264. Obecnie otynkowany, zachował swój pierwotny układ przestrzenny. Obok kościoła datowana na ten sam okres dzwonnica, na planie kwadratu.
Świątynia XII wieczna, wzniesiona z ciosów piaskowca, orientowana, pierwotnie jednonawowa z prezbiterium zamkniętym prosto. Jeszcze w XIII wieku do północnej ściany prezbiterium dobudowano zakrystię.
Pierwotnie jednonawowy, zakończony półkolistą apsydą, murowany z ciosów granitu i piaskowca w 1 połowie XII wieku, stanowi prezbiterium obecnej świątyni.
Romański, powstał w drugiej połowie XII w. z ciosów granitu i piaskowca. Pierwotny układ świątyni jednonawowej z prezbiterium zamkniętym apsydą zachowany w obrębie zewnętrznych murów, naruszyły jednak liczne przebudowy.
Orientowany, zbudowany z cegły w układzie wendyjskim, na planie krzyża równoramiennego, z wieżą nad nawą, transeptem i prezbiterium, flankowanym przez dwa aneksy. Datowany na połowę XIII wieku, wg legendy przypisywany templariuszom.